23.5.17

ektoGymnastics



Γυμναστικές επιδείξεις περιόδου 1970-71, ο Νίκος Πολίτης (ΣΤ' Γυμνάσιο 1972) ίπταται στον ουρανό του Παναθηναϊκού Σταδίου. Οι επιδείξεις αυτές ήταν άκρως ανταγωνιστικές καθώς συμμετείχαν όλα τα Γυμνάσια της Αθήνας.

Όπως γράφει ο ίδιος «η προετοιμασία τους  άρχιζε από τον Γενάρη κάθε χρονιάς και οι ατελείωτες πρόβες γινόταν στις ώρες του εβδομαδιαίου μαθήματος Φυσικής Αγωγής, με Σουηδικές ασκήσεις, παρελάσεις και παραγγέλματα. Αργότερα με τη μεταπολίτευση, αυτού του τύπου οι δράσεις και οι εκδηλώσεις καταργήθηκαν και το μάθημα της γυμναστικής έγινε καλύτερο. Πλησιάζοντας μάλιστα στο τέλος της δεκαετίας του '70 αρχίζει μια ραγδαία εξέλιξη της Ελληνικής Ενόργανης Γυμναστικής, η οποία επηρεάστηκε (βοηθήθηκε) τα μέγιστα από τα γειτονικά βαλκανικά κράτη, που είχαν μεγάλη παράδοση στο άθλημα αυτό».

Στο βιβλίο του Βασίλη Δ. Καϊμακάμη «Ιστορία Ενόργανης Γυμναστικής» σελ. 592-595 αναφέρεται: Δύο χρόνια αργότερα συγκροτείται και η πρώτη εθνική ομάδα ανδρών , την οποία από το 1971 και λίγα χρόνια μετά την απαρτίζαν οι εξής αθλητές: Ν.Γερόλυμος, Ν.Πολίτης, Γ.Πρασσάς, Α.Βαγίδης, Γ. Γιουβάνης, Π.Παπαγεωργίου, Ν.Γραμματικάκης, Α.Δούμπας, Χ.Καυκαλάς, Ι.Τσοπανίδης και Γ. Βογιατζόπουλος.
 
Κι ακολούθησε μια σπουδαία πορεία του Νίκου συμπληρώνουμε εμείς, με συμμετοχές σε διεθνείς αγώνες και -κυρίως- με την λαμπρή του καριέρα ως εκπαιδευτικού Φυσικής Αγωγής στο Ελληνοαμερικανικόν Εκπαιδευτικόν Ιδρυμα , Κολλέγιο Αθηνών , Κολλέγιο Ψυχικού.
 

19.5.17

19/5 Ημέρα Μνήμης

Έργο Βλάση Αγτζίδη






19 Μαϊου

Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού

13.4.17

Το θεϊκό μυστήριο της Ελευθερίας

«Σταύρωση», Αγ.Αικατερίνη Σινά, 8ος αι.



του π. Γεώργιου Αναγνωστόπουλου
ΣΤ' Γυμνάσιο 1972


Ομιλία στην Ι. Μητρόπολη Σισανίου & Σιατίστης
Σάββατο του Λαζάρου, 8 Απριλίου 2017


Βρισκόμαστε προ της Μ. Εβδομάδος. Αλλά ήδη σήμερα ψάλλουμε: «Την κοινήν Ανάστασιν προ του σου πάθους πιστούμενος». Ενώ βρισκόμαστε προ του Πάθους, εορτάζουμε την Ανάσταση. Εορτάζουμε μάλιστα τον τελικό σκοπό και αποτέλεσμα της Αναστάσεως του Κυρίου, που είναι η ανάσταση του ανθρώπου. Η δική μας ανάσταση: αυτό σημαίνει «Την κοινήν Ανάστασιν… πιστούμενος». Με τη ανάσταση του Λαζάρου ο Κύριος διαβεβαιώνει –«πιστούμενος»- την κοινή ανάσταση, δηλαδή την γενική ανάσταση του ανθρωπίνου γένους. Την οποίαν πραγματοποιεί με την δική Του Θυσία και Ανάσταση.
Όταν ο Σεβασμιότατος που πρότεινε να έλθω εδώ,  σήμερα Σάββατο του Λαζάρου, και να κάνω μια επίκαιρη ομιλία, αρχικά ήμουν αμήχανος. Τι να πεί κανείς σήμερα, που έχει τελειώσει η Σαρακοστή και έχουν λεχθεί σχεδόν όλα τα περί πνευματικής προετοιμασίας, και από την άλλη πλευρά ακολουθεί η Μεγάλη Εβδομάδα με πολυάριθμα ιερά γεγονότα και αναγνώσματα; Και, ενώ, ταυτόχρονα -σε μια φαινομενική αντίθεση-, σήμερα και αύριο, οι ημέρες είναι αναστάσιμες: σήμερα η Ανάσταση του Λαζάρου και αύριο - και ή ίδια ημέρα Κυριακή είναι αναστάσιμη- και η βασιλική είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα;

21.3.17

Μια θολή μνήμη αναζητά πληρεξούσιο ektΟμιλητή



«Με τις άδειες καρέκλες, τι άδειες στιγμές της ζωής μας, αυτά, που δεν ζήσαμε, τα κενά της ύπαρξής μας, που είναι πηγή φαντασίωσης και λόγος αυτοχειρίας, ο Ιονέσκο θα σημειώσει εμφατικά το σύνολο σχεδόν των προβληματικών ζητημάτων της νεωτερικής συνθήκης, που αφορούν τον άνθρωπο.
 
Η ιστορία ως δυνάστης - νομοτέλεια ή παράδειγμα - ο εσχατολογικός λόγος για μία γη της επαγγελίας, οι μύθοι για τη σωτηρία του Κόσμου, οι εξαγγελίες των μεγάλων σκοπών – σημασιών, μηνυμάτων, αποστολών και ιδανικών, ο κανονιστικός – εργαλειακός λόγος οδηγιών, που επιδιώκει υποταγή, οι κοινωνικές φιλοδοξίες, οι μνησικακίες και τα τσακώματα, οι φαντασιώσεις, οι ενοχές, τα προσχήματα, οι μεγάλες απώλειες, τα παράπονα, η απελπισία, το κενό του νοήματος.

Όλα αυτά, κάτω από το βάρος του αδυσώπητου χρόνου, το παιχνίδι των ρόλων, το βλέμμα του Άλλου, την βαθειά ανάγκη για προστασία και τελικά τη δυσκολία να φέρουμε τα πράγματα και τα αισθήματα , τις επιθυμίες και τις ανάγκες, στο λόγο, μία αδυναμία να ονομάσουμε, που επιτείνει η θολή μνήμη και οδηγεί στην εγκαθίδρυση του «διαμεσολαβητή», ενός πληρεξούσιου ομιλητή, που θα μιλήσει στη θέση μας, αντί για εμάς και για εμάς, ενός ομιλητή, που είναι το άλλο όνομα για την αυτοχειρία».
 
Δημήτρης Κωστελέτος

6.2.17

Αντώνης Λιόγας, το καλό παιδί των μεσαίων θρανίων


του Κώστα Δανιά
ΣΤ' Γυμνάσιο 1972
 

Ο Αντώνης ήταν πάντα αυτό που λέμε "παιδί χαμηλών τόνων". Ποτέ δεν πρωταγωνίστησε, στα σχολικά μας χρόνια, στους καυγάδες μας, στους ανταγωνισμούς μας, στις "επιτυχίες" μας. Δεν υπήρξε καν αυτό που συνηθίζουμε να λέμε "ο καλύτερος μαθητής" ! Κι όμως, ο Αντώνης ήταν πάντα παρών, έστω κι αν όχι ... στην πρώτη γραμμή, όπως πολλοί επιδιώκαμε για να ξεφουσκώσουμε τον εγωισμό μας. Αρκούσε μια σύντομη συζήτηση μαζί του για να βγουν μπροστά αυτά που τον έκαναν να ξεχωρίζει: το χιούμορ, η θέληση, η αγωνιστικότητα, η σωστή άποψη, όποιο κι αν ήταν το θέμα της συζήτησης.
 
Τα χρόνια που πέρασαν, ο Αντώνης αγωνίστηκε και δούλεψε σκληρά, χωρίς να χάσει στιγμή τον μπούσουλα που έβαζε. Κι εμείς, ιδιαίτερα όσοι είχαμε την ευκαιρία λόγω εργασιακού περιβάλλοντος να τον παρακολουθούμε από πιο κοντά, επιβεβαιώναμε στο διάβα του χρόνου την εκτίμηση που είχαμε στον άνθρωπο και στον επιστήμονα.
 
Η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου, με την οποία προήχθη σε Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, επιβεβαίωσε όλα τα παραπάνω. Ο συμμαθητής μας ο Αντώνης, έφτασε πολύ ψηλά και, ίσως, να τον δούμε ακόμη ψηλότερα στα χρόνια που έρχονται.
 
Οι ευχές μας και η αγάπη μας θα τον συνοδεύουν πάντα! 

Κώστας Δανιάς
Δικηγόρος

Φεβρουάριος 2017

17.1.17

Ιατρική, Ναζισμός και Ολοκαύτωμα

Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2017, 9:00 μμ 
Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αγίας Ειρήνης 17, Μοναστηράκι (60 μέτρα από το μετρό), τηλ.210-3228839 

Ο Τζων Καλέφ-Εζρά (ΣΤ' Γυμνάσιο 1970), καθηγητής Ιατρικής Φυσικής, Ιατρικό Τμήμα, Πανεπ. Ιωαννίνων, διερευνά αυτό που συνέβη στο μισό του 20ου αιώνα όπου πολλοί γιατροί μεταστράφηκαν από θεραπευτές του ασθενούς σε θεραπευτές του έθνους. Τα εν λόγω προγράμματα, που σχεδιάστηκαν και προτάθηκαν από διάσημους πανεπιστημιακούς δασκάλους, απoτέλεσαν τη βάση για τη μεγαλύτερη γενοκτονία που έγινε ποτέ, τη Σσοά (Ολοκαύτωμα). Μια συζήτηση-μνήμης.

15.1.17

Στα κάγκελα!


11.1.17

Ο χιονάνθρωπος του Έκτου





«...Γιατί εσύ δεν ήσουν άνθρωπος
γιατί εσύ ήσουν χιονάνθρωπος
που λίγο-λίγο τέλειωνες
εγώ σε ζέσταινα
κι εσύ μου έλιωνες...»





K.Kor.

4.1.17

Χ Ε Ρ Ι Α
του Αργύρη Χιόνη

Οι άνθρωποι το πιο συχνά
δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους
Τα δίνουν –τάχα χαιρετώντας– σ’ άλλους
Τ’ αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες
Ή –το χειρότερο– τα ρίχνουνε στις τσέπες τους
και τα ξεχνούνε
Στο μεταξύ ένα σωρό κορμιά μένουν αχάιδευτα
Ένα σωρό ποιήματα άγραφα.


(Από τη συλλογή Λεκτικά Tοπία, 1983)


------ 
«΄Ετσι, για τον Καινούργιο Χρόνο...», έγραψε η Μάρω που μας το έστειλε.

3.1.17

2.1.17

Ευχές

Πάει ο παλιός ο χρόνος
ας γιορτάσουμε παιδιά 
και του 6ου οι αναμνήσεις 
ας κοιμούνται στην καρδιά! 

Καλή χρονιά - χρόνια πολλά!


Βασίλης Δημητρόπουλος
ekto1970

1.1.17

2017!



Ο Πρόεδρος και το Δ.Σ., το επιστημονικό και διοικητικό προσωπικό, οι δημοσιογράφοι, οι συγγραφείς, οι σχολιαστές, οι συνεργάτες, οι φωτορεπόρτερ, οι τεχνικοί και, -ιδιαίτερα- οι ανταποκριτές εξωτερικού

του ekto1972®

σας εύχονται

Καλή Χρονιά!


ekto1972®
«To πρωτοποριακό blog του ΣΤ' Γυμνασίου Αρρένων Αθήνας!»©

As time goes by


Classic

29.12.16